Legenda angielska 

(Wielka Brytania)

Legenda o świętej Hildzie i wężach

Wystawione na działanie burz wybrzeże wokół Whitby w Yorkshire  stanowi majestatyczne tło dla legendy z angielskiej przeszłości z VII wieku. Dotyczy opowieści o damie królewskiego pochodzenia, Lady Hildzie, siostrzenicy Edwina, pierwszego chrześcijańskiego króla Northumbrii.

Hilda urodziła się w 614 roku. Kiedy była jeszcze niemowlęciem, jej ojciec został otruty podczas wygnania na dworze króla Elmet, w dzisiejszym West Yorkshire. W 616 roku Edwin zabił Æthelfritha, syna Æthelrica z Bernicji, w bitwie. Utworzył Królestwo Nortumbrii i zajął jego tron, a Hilda została wychowana na dworze króla Edwina.

Mając 33 lat dołączyła do biskupa Aidana i założyła kościół na północnym brzegu rzeki Wear. Tutaj, wraz z kilkoma towarzyszami, poznała tradycje irlandzkiego i szkockiego monastycyzmu, które Aidan przywiózł z Iony, małej wyspy u wybrzeży Mull.

To właśnie w 657 roku otrzymała powołanie, aby zbudować kościół na klifach w miejscu, które obecnie nazywa się Whitby. Miejscowi, których prosiła o pomoc w budowie kościoła, byli głęboko zaniepokojeni, ponieważ to miejsce znane było z jadowitych węży.

Gdziekolwiek stawiali stopy, aby rozpocząć budowę, znajdowali w paprociach syczącego, ślizgającego się węża, co ich przerażało, potwierdzając ich obawy, że to miejsce było przeklęte. Był to czas, kiedy węże były ikonami zła w chrześcijaństwie. Hilda jednak była zdecydowana, że miejsce, które wybrała, jest właściwą lokalizacją do zbudowania jej kościoła. Pokazując nieustraszony odwagę, uklękła wśród długiej trawy i modliła się o pomoc Boga. Jej oddanie doprowadziło do cudu; zamiast wijącego się węża, znajdowali kamień w kształcie węża z obciętą głową.

Budowniczowie rozprzestrzenili wieści o tym cudzie i w ten sposób zbudowano opactwo w Whitby.

Te skamieniałe "węże" z odciętymi głowami do dziś można znaleźć wśród  ścieżek wybrzeża. Prawda jest taka, że wcale nie są to węże, ale amonity, skamieniałości wymarłych morskich stworów podobnych do kałamarnic i mątw, które wymarły około 70 milionów lat temu.

Chociaż Hilda naprawdę istniała i jest cytowana w saskich tekstach z VII i VIII wieku, historia jej cudów nie została znaleziona. Dopiero  w XV pojawiają się opowiadania o cudach. Same opactwo stało się centrum pielgrzymkowym i włączono "kamień węża" do jego oficjalnej pieczęci.

Święta Hilda jest patronką nauki i kultury, a amonity znajdują się w herbach uczelni i szkół noszących jej imię.

"Saint Hilda and the Snakes" from https://www.patrioticalternative.org.uk/folklore_on_friday_saint_hilda_and_the_snakes#:~:text=The%20rugged%20storm-battered%20coastline%20around%20Whitby%20in%20North,of%20Edwin%2C%20the%20first%20Christian%20king%20of%20Northumbria.

#legenda#anglia#wielkabrytania#święta#hilda#węże#cud#